Μίνχαου: Έκδοση κορωνο-ομολόγου ακόμα και χωρίς την γερμανική έγκριση

Αναφερόμενος στα εννέα κράτη-μέλη που υποστηρίζουν την πρωτοβουλία, ο κ. Μίνχαου επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα αμοιβαιοποιημένο ομόλογο που θα στηρίζεται από τις ίδιες, στο πλαίσιο μιας συμμαχίας προθύμων. Στη συνέχεια θα μπορούσαν να προσκαλέσουν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αγοράσει αυτούς τους τίτλους στο πλαίσιο του έκτακτου προγράμματος αγοράς τίτλων που υλοποιεί για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Νομικά, ένα αμοιβαιοποιημένο χρέος μεταξύ μιας ομάδας κρατών θα υπολογίζονταν και πάλι ως εθνικό χρέος. Η υποχρέωση αποπληρωμής θα ήταν μοιρασμένη. Αυτό δεν θα μείωνε το χρέος των ευάλωτων κρατών μελών με τον ίδιο τρόπο που θα έκανε ένα σωστά σχεδιασμένο πανευρωπαϊκό εργαλείο, όμως το λιγότερο που θα έκανε, θα ήταν να δημιουργήσει προηγούμενο, και να αντλήσει κάποια χρήματα».

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι οι συγκεκριμένες χώρες οφείλουν να είναι έτοιμες για τις συνέπειες που τυχόν υπάρξουν. «Εκεί βρίσκεται η ευκαιρία, αλλά και ο κίνδυνος. Τα ομόλογα που θα στηρίζονται από τις εννέα χώρες μπορεί να θεωρηθούν προάγγελος μιας μελλοντικής διάσπασης. Άποψή μου από τότε που ξέσπασε η κρίση της ευρωζώνης ήταν και είναι πως η Γερμανία θα ενεργήσει για να βοηθήσει τους άλλους μόνο όταν αντιληφθεί πως υπάρχει μια υπαρξιακή απειλή για την ευρωζώνη. Αν τα κράτη μέλη δεν είναι έτοιμα να αποχωρήσουν, τότε τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ. Αν οι εννέα της ευρωζώνης επιλέξουν να κινηθούν εκ του ασφαλούς, τότε θα χάσουν την ευκαιρία. Όπως μας θυμίζει διαρκώς το Γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο με τις αποφάσεις που εκδίδει, η δημοσιονομική πολιτική είναι εθνικό δικαίωμα. Αν οι εννέα χώρες θέλουν να ακολουθήσουν κοινό δρόμο, μπορούν. Είναι μια ριψοκίνδυνη επιλογή, όμως όχι τόσο ριψοκίνδυνη όσο το να κρύβονται κάτω από την ομπρέλα διάσωσης που δημιούργησε η ευρωζώνη μετά την τελευταία της κρίση», είπε χαρακτηριστικά.

Αναφορικά με την πρόταση για προσφυγή στον ESM, ο ίδιος θεωρεί ότι είναι καταστρεπτική, αφού «θα έπρεπε να δεχθούν μια διάβρωση της δημοσιονομικής τους κυριαρχίας, πιθανότατα για αρκετές γενιές». Χαρακτηριστικά, η Ιταλία θα μπορούσε να δει το χρέος της να αυξάνεται ραγδαία. 

Τέλος, ο αρθρογράφος σημειώνει ότι τα κράτη-μέλη που είναι υπέρ του κορωνο-ομολόγου συνδέονται τόσο με τη Νότια όσο και με την Δυτική Ευρώπη.